Η μέρα έφτασε (Σάββατο) και η δεύτερη μέρα του φεστιβάλ είναι πραγματικότητα. Πέρα από την κριτική της συναυλίας θα πρέπει να συγχαρούμε τον Μανόλη Καραζέρη για την επιλογή των ονομάτων που πλαισίωσαν το φετινό Up The Hammers. Όπως είχαμε αναλύσει και παλαιότερα το φετινό billing ήταν ασυναγώνιστο. Θα αναφέρω χαρακτηριστικά ότι τόσους Ευρωπαίους οπαδούς δεν έχουν ξαναδεί τα μάτια μου σε συναυλία, η προσέλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Στο επί τα αυτά όμως ….
Storrmbringer: Τα παιδία από τον Βόλο που άνοιξαν την δεύτερη μέρα του φεστιβάλ κατάφεραν να μας βάλουν από νωρίς στο κλίμα με εκρηκτικά κομμάτια από το Promo 2008 τους. Μεστές συνθέσεις , εξαιρετικός κιθαρίστας , επικό συναίσθημα και μαγκιά πάνω στην σκηνή . Όσοι τους ήξεραν τραγουδούσαν τους στίχους τους ενώ για όσους δεν τους γνωρίζουν αξίζει να αναφέρω ότι είναι μία από τις ανερχόμενες και ιδιαίτερα ταλαντούχες μπάντες της ελληνικής σκηνής .Το χειροκρότημα αλλά και τα μπράβο που εισέπραξαν πριν , κατά την διάρκεια αλλά και μετά το live τα λένε όλα. Καλή συνέχεια παίδες!!
Etrusgrave: Ιταλοί επικάδες στην τάξεις των οποίων ανήκει ο αρχικός κιθαρίστας των Dark Quarterer o οποίος και σόλαρε αδιάκοπα σαν να μην υπάρχει αύριο. Πολύ καλό το σχήμα και στα συν θα βάλουμε και την διασκευή(1 μόνο!!) στους Dark Quarterer .Δεμένοι σαν σύνολο, καλοί τεχνίτες με έναν δίσκο δυναμίτη στις αποσκευές τους κατάφεραν να ξεσηκώσουν τους απανταχού επικάδες και δικαίως αποθεώθηκαν στο τέλος της εμφάνισης τους. Τέλος αξίζει να αναφέρουμε την φιγούρα της γυναίκας του κιθαρίστα τους η οποία καθ’όλη την διάρκεια της συναυλίας τραβούσε με βιντεοκάμερα το όλο event.
Darkest Era: Οφείλω να ομολογήσω ότι την μπάντα αυτή ούτε καν την είχα ακουστά και περίμενα την συναυλία για να βγάλω τα συμπεράσματα μου. Απ ότι αποδείχθηκε οι Darkest Era έχουν πολλούς οπαδούς στην Ελλάδα και αυτό βοήθησε ιδιαίτερα στο να δημιουργηθεί ένας μικρός πανικός. Με δύο γυναικείες παρουσίες στην σκηνή (κιθάρα-ντράμς) κατάφεραν να ξεσηκώσουν αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη μετά από ένα μισάωρο κούραζαν. Αποχαιρέτισαν την σκηνή καταχειροκροτούμενοι και πήγαν κατευθείαν για να γεμίσουν τις μπαταρίες τους(μπύρες).
Reflection: Περίμενα πολύ αυτή την εμφάνιση των Αθηναίων metallers ύστερα από το άκουσμα του τελευταίου τους πονήματος (When Shadows Fall) όπου είχα μείνει άφωνος. Το ίδιο και όταν ανέβηκαν στην σκηνή. Μπήκαν πολύ δυναμικά και κατάφεραν να τραντάξουν το club, το οποίο είχε παραδοθεί στους doom-epic ρυθμούς τους .Η μορφή του Leo Stivala ξεχώριζε και τα κομμάτια που επέλεξαν ήταν ένα και ένα. Στα κομμάτια ‘’Fire’’ και ‘’When Immortals Die’’ επικράτησε ο απόλυτος χαμός καθώς είναι και τα αγαπημένα μας τόσα χρόνια πια…Η διασκευή του Battle Hymns-Manowar- κατάφερε να ξυπνήσει όσους εκείνη την στιγμή ονειρεύονταν τους Titan Force επί σκηνής και δικαίως εισέπραξαν τα συγχαρητήρια όλων .Με λίγα λόγια άψογοι.
Isole: Η αλήθεια είναι ότι φοβόμουν πολύ την επιλογή του συγκεκριμένου συγκροτήματος για το festival. Πίστευα πως ήταν ένα όνομα που δεν κολλούσε πολύ με τα υπόλοιπα ονόματα του billing. Αργόσυρτο ,πένθιμο, κατατονικό doom σε όλο του το μεγαλείο και οι αγέρωχες μορφές τους ξεπροβάλουν .Με κιθάρες που έφτυναν Sabbath-ίλα και φωνή ταλαιπωρημένου και καταπονημένου metaller κατάφεραν να καταπλήξουν τους οπαδούς τους ενώ οι περισσότεροι είχαν βγει στον δρόμο να κάνουν ένα τσιγάρο με την ησυχία τους. Εμένα πάντως με εντυπωσίασαν καθώς έπαιξαν μπόλικα κομμάτια από το αριστούργημα τους ‘’Throne of Void’’ και κατάφεραν να μας παγώσουν-με την καλή έννοια- σε τόπους όπου η ταχύτητα έχει μηδαμινό ρόλο. Άξιοι!!!
Emerald: Βρε, βρε καλώς τους!! Εξαφανισμένοι από το 1985 αλλά η εμφάνιση τους μας γύρισε σε εκείνη την εποχή. Έχοντας ένα απαιτητικότατο κοινό μπροστά τους τα έδωσαν όλα και πραγματικά η εμφάνιση τους ήταν εξαίρετη. Τι και αν ο τραγουδιστής τους έτρωγε αδιάκοπα τούμπες στην σκηνή(λόγω των ΑΥΡΑ που είχαν χύσει οι Isole) κατάφεραν να εντυπωσιάσουν τον κόσμο που είχε έρθει για να τους δει αλλά και να προσεγγίσουν νέους οπαδούς. Αποχαιρέτησαν την σκηνή τραβώντας αναμνηστικές φωτογραφίες και με την υπόσχεση για ένα νέο δίσκο. Άξιοι και αυτοί!!
Crush: O λόγος που πήγα στο φεστιβάλ .Τελεία και παύλα. Δεν τους είχα ξαναδεί πιο παλιά αλλά αυτή τους η εμφάνιση ήταν αποστομωτική. Με πάρα πολλά προβλήματα στον ήχο(ελέω κλαμπ) μπήκαν πολύ νωθρά αλλά κατάφεραν να ζεσταθούν βλέποντας ένα ολόκληρο κλαμπ 500 ατόμων να τους χειροκροτεί. Άνοιξαν με ένα νέο κομμάτι’’The last December’’που ήταν αφιερωμένο στα γεγονότα του Δεκέμβρη που μας πέρασε και ο χορός ξεκίνησε με το πέρας του πρώτου δεκαλέπτου.’’Run to the Highway’’,’’Kingdom of the kings’’ ’’March of the deads’’,’’The gloriest Night’’ και ‘’UNBORN’. Στο τελευταίο πραγματικά ολόκληρο το κλαμπ είχε παραδοθεί στο μεγαλείο αυτής της τόσο τρομακτικά υποτιμημένης μπάντας. Τα λόγια είναι περιττά, οι Crush έσκισαν….
Titan Force: Και φτάσαμε στο κυρίως μενού της αποψινής βραδιάς το οποίο δυστυχώς ή ευτυχώς δεν παρακολούθησα ολόκληρο. Με το πέρας της εμφάνισης των Crush και με την ατμόσφαιρα να έχει γίνει πλέον αποπνικτική βγήκα από το κλαμπ για μερικές ανάσες αλλά και το απαραίτητο τσιγάρο. Έτσι όπως έστριβα παρουσιάστηκε μπροστά μου η μορφή(διότι για μένα αυτή είναι μορφή)του Τάκη Κωνσταντινίδη(Crush).Με λίγα λόγια του έδωσα τα συγχαρητήρια μου και του εξομολογήθηκα ότι ένα όνειρο μου έγινε πραγματικότητα. Και το όνειρο αυτό ήταν η εμφάνιση τους. .Μου μίλησε για τις οικονομικές και όχι μόνο δυσκολίες που αντιμετωπίζει η μπάντα όσο και για το νέο άλμπουμ που ετοιμάζεται. Το Kingdom of the kings θα κυκλοφορήσει τελικά σε cd ύστερα από 15 σχεδόν χρόνια σε 1500 κόπιες .Όσοι διαβάζετε αυτό το άρθρο μία θερμή παράκληση! Αν αγαπάτε την σκηνή μας υποστηρίξτε την προσπάθεια που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι και αγοράστε αυτό το cd. 12-14 ευρώ θα είναι η τιμή του και μέσα στην χρονιά που διανύουμε θα βρίσκεται στα δισκοπωλεία.
Όσον αφορά τους Τιτάνες ικανοποίησαν μέχρι και τον πιο απαιτητικό οπαδό τους σε ένα δίωρο σετ το οποίο περιλάμβανε σχεδόν όλα τα κομμάτια από τα 2 άλμπουμ τους όπως και αρκετά ανέκδοτα. Όπως καταλάβατε όμως η αποκάλυψη της βραδιάς ήταν –όχι μόνο για μένα –οι Crush.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου